Prvi kvartal 2026. godine mogao bi da ostane upamćen kao trenutak kada su se na energetskom tržištu Jugoistočne Evrope pojavile prve vidljive posljedice primjene evropskog Mehanizma za prekogranično prilagođavanje ugljenika (CBAM). Najnoviji kvartalni izvještaj Sekretarijata Energetske zajednice pokazuje da se tržište električne energije regiona ubrzano mijenja, a da su nekadašnje cjenovne veze između zemalja Zapadnog Balkana i Evropske unije počele da slabe.
Iako je CBAM zamišljen kao instrument za sprečavanje „curenja ugljenika” i podsticanje dekarbonizacije, prvi rezultati ukazuju da njegovo uvođenje donosi mnogo šire posljedice – od promjena u trgovini električnom energijom do novih izazova za integraciju energetskih tržišta Zapadnog Balkana sa evropskim tržištem. Ono što je posebno zanimljivo jeste činjenica da se promjene ne ogledaju samo u administrativnim procedurama ili dodatnim troškovima za izvoznike, već i u samoj dinamici formiranja cijena električne energije, tokovima trgovine i investicionim signalima koje tržište šalje energetskim kompanijama.
Hidrologija donijela rekordnu proizvodnju hidroenergije
Početak 2026. godine obilježili su izuzetno povoljni hidrološki uslovi. Proizvodnja električne energije iz hidroelektrana u zemljama Zapadnog Balkana i susjednim članicama EU porasla je za čak 33 odsto u odnosu na isti period prethodne godine. Ukupna proizvodnja dostigla je 22,18 TWh, što je za 5,48 TWh više nego tokom prvog kvartala 2025. godine.
Srbija je povećala proizvodnju iz hidroelektrana za više od pola teravat-sata, dok su Bosna i Hercegovina, Crna Gora i Sjeverna Makedonija takođe zabilježile značajan rast. Posebno su se izdvojile Sjeverna Makedonija i Crna Gora, koje su više nego udvostručile, odnosno povećale za gotovo 80 procenata proizvodnju iz hidroelektrana.
Istovremeno, Albanija, čiji elektroenergetski sistem u velikoj mjeri zavisi od hidroenergije, povećala je proizvodnju za čak 70 procenata u odnosu na isti period prethodne godine.
Ovakvi rezultati još jednom potvrđuju koliko vremenski uslovi mogu da utiču na elektroenergetski sektor regiona. Za razliku od velikih evropskih tržišta, koja raspolažu raznovrsnijim proizvodnim miksom, zemlje Zapadnog Balkana i dalje su relativno osjetljive na hidrološke prilike. U godinama sa obilnim padavinama hidroelektrane znatno smanjuju potrebu za angažovanjem skupljih i emisijski intenzivnijih proizvodnih kapaciteta, dok tokom sušnih perioda dolazi do povećanja proizvodnje iz termoelektrana ili rasta uvoza električne energije.
Upravo zbog toga je prvi kvartal 2026. godine pružio svojevrsni „prirodni eksperiment”, koji pokazuje kako povećana proizvodnja iz obnovljivih izvora može uticati na tržište. Veća dostupnost hidroenergije dovela je do nižih cijena električne energije u regionu, ali se istovremeno pokazalo da samo postojanje jeftinije električne energije nije dovoljno da obezbijedi njenu konkurentnost na tržištu Evropske unije.
Ugalj gubi primat, ali ostaje ključan za Srbiju
Dok su hidroelektrane bilježile rekordne rezultate, proizvodnja električne energije iz uglja opala je za 16 procenata na nivou posmatranog regiona. Najveći pad zabilježen je u Bugarskoj, Rumuniji i Grčkoj, dok je među ugovornim stranama Energetske zajednice najveće smanjenje ostvarila Srbija.
I pored toga, Srbija je ostala najveći proizvođač električne energije iz uglja u regionu sa 5,47 TWh proizvedenih tokom prvog kvartala. To pokazuje da domaći elektroenergetski sistem i dalje u velikoj mjeri zavisi od termoelektrana, uprkos rastu proizvodnje iz obnovljivih izvora energije.
Posmatrano dugoročno, pad proizvodnje iz uglja predstavlja trend koji je prisutan širom Evrope. Međutim, tempo te transformacije nije isti u svim državama. Dok pojedine članice EU ubrzano zatvaraju termoelektrane i razvijaju obnovljive izvore energije, zemlje Zapadnog Balkana još uvijek se oslanjaju na postojeće kapacitete na lignit kao ključni oslonac energetske sigurnosti. To posebno važi za Srbiju i Bosnu i Hercegovinu, gdje termoelektrane i dalje obezbjeđuju najveći dio ukupne proizvodnje električne energije.
U takvim okolnostima CBAM dobija dodatni značaj. Mehanizam nije usmjeren samo na trgovinu, već predstavlja snažan ekonomski signal da će električna energija proizvedena uz visoke emisije ugljen-dioksida postajati sve manje konkurentna na evropskom tržištu.
U FOKUSU:
- Novi kapaciteti solarne energije u Lapovu – DeLasol North
- Sektor OIE u Srpskoj između razvoja i regulatornih neizvjesnosti
- Nove uredbe u Srbiji: Mjere za smanjenje emisija i unapređenje upravljanja otpadom
Neočekivani pad cijena električne energije u Srbiji i regionu
Jedan od najzanimljivijih nalaza izvještaja odnosi se na kretanje cijena električne energije na tržištu „dan unaprijed”.
Dok su cijene u Mađarskoj i Italiji ostale na nivou između 127 i 130 evra po megavat-satu, Srbija je tokom prvog kvartala bilježila prosječnu cijenu od svega 94,7 evra po megavat-satu. Slične nivoe imale su Crna Gora, Sjeverna Makedonija i Grčka.
Time je nastala cjenovna razlika veća od 30 evra po megavat-satu između pojedinih tržišta Evropske unije i Zapadnog Balkana.
Takav razvoj događaja predstavlja značajan zaokret u odnosu na prethodne godine, kada su cijene u regionu uglavnom bile usklađene. Tokom 2025. godine, razlika između Srbije i Mađarske uglavnom se kretala između pet i 15 evra po megavat-satu. Već početkom 2026. godine, ta razlika je naglo porasla i tokom čitavog kvartala ostala na istorijski visokom nivou.
Za energetske analitičare posebno je interesantna činjenica da ovako veliki cjenovni jaz nije bio rezultat nestašice energije u Evropskoj uniji, već kombinacije regulatornih promjena i tržišnih očekivanja. U normalnim okolnostima, značajno niže cijene na jednom tržištu podstakle bi trgovce da električnu energiju izvoze ka skupljim tržištima, čime bi se razlike postepeno smanjivale. Međutim, tokom prvog kvartala 2026. godine, taj mehanizam nije funkcionisao u mjeri u kojoj je funkcionisao prethodnih godina.
Prve posljedice CBAM-a
Prema ocjeni Sekretarijata Energetske zajednice, upravo je primjena CBAM-a jedan od ključnih razloga za ovakve poremećaje na tržištu.
Mehanizam je od 1. januara 2026. godine ušao u novu fazu primjene za električnu energiju koja se uvozi u Evropsku uniju. Iako zemlje Zapadnog Balkana formalno nisu obuhvaćene istim obavezama kao države članice EU, trgovina električnom energijom između regiona i Unije sada se odvija u potpuno drugačijim ekonomskim okolnostima.
Suština problema je jednostavna: čak i kada je električna energija proizvedena u Srbiji, Crnoj Gori ili Bosni i Hercegovini znatno jeftinija od električne energije na tržištu Evropske unije, dodatni troškovi povezani sa CBAM-om smanjuju ili potpuno brišu ekonomsku korist od izvoza.
Drugim riječima, razlika u cijeni više nije dovoljna da podstakne trgovce da koriste raspoložive prekogranične kapacitete u istoj mjeri kao ranije.
Ovo je posebno važno za zemlje koje su tradicionalno ostvarivale značajne prihode od izvoza električne energije. Ukoliko se trend nastavi, proizvođači će morati da traže nove modele poslovanja, ulažu u proizvodnju sa nižim emisijama i prilagođavaju strategije sve strožim klimatskim pravilima koja dolaze iz Brisela.
Tržišta se udaljavaju umjesto da se povezuju
Možda i najznačajniji zaključak izvještaja jeste da se proces tržišne integracije između Zapadnog Balkana i Evropske unije suočava sa novim izazovima.
Sekretarijat Energetske zajednice navodi da su korelacije cijena između Srbije, Crne Gore, Sjeverne Makedonije i Mađarske tokom 2025. godine bile veoma visoke. Međutim, početkom 2026. godine, te veze su značajno oslabile. Korelacija između cijena u Crnoj Gori i Mađarskoj u jednom trenutku pala je gotovo na nulu.
To znači da tržišta više ne reaguju na iste faktore kao ranije i da se formiranje cijena odvija po drugačijoj logici nego prije uvođenja CBAM-a.
Na prvi pogled to može izgledati kao tehnički detalj namijenjen tržišnim analitičarima, ali posljedice mogu biti veoma značajne. Visoka korelacija cijena jedan je od pokazatelja uspješne integracije tržišta. Kada ona opada, smanjuje se efikasnost prekogranične trgovine, raste neizvjesnost za investitore i otežava planiranje novih energetskih projekata.
Priredila: Milena Maglovski
Tekst u cijelosti pročitajte u Magazinu Energetskog portala ČISTA ENERGIJA
