Na današnji dan, 4. novembra 2016. godine, na snagu je stupio Pariski sporazum, jedan od najvažnijih međunarodnih sporazuma u borbi protiv klimatskih promjena.
Deset godina kasnije, uprkos napretku u postavljanju klimatskih ciljeva i razvoju obnovljivih izvora energije, svijet je i dalje daleko od putanje koja bi omogućila ograničavanje globalnog zagrijavanja na 1,5 stepeni Celzijusa. Izazovi su posebno izraženi u zemljama čiji se energetski sistemi i dalje u velikoj mjeri oslanjaju na fosilna goriva.
Svjetska meteorološka organizacija (WMO) potvrdila je da je period od 2015. do 2025. godine obuhvatio jedanaest najtoplijih godina od početka instrumentalnih mjerenja. Prosječna globalna temperatura tokom 2025. godine bila je oko 1,44 stepena Celzijusa iznad predindustrijskog nivoa.
Najnoviji izvještaj Programa Ujedinjenih nacija za životnu sredinu (UNEP), objavljen u oktobru 2026. godine, upozorava da će globalno zagrijavanje premašiti 1,5 stepeni Celzijusa, ali i da je moguće ograničiti obim i trajanje tog prekoračenja do kraja vijeka.
Prema najpovoljnijem scenariju, globalne emisije gasova sa efektom staklene bašte trebalo bi da budu smanjene za 18 odsto do 2030, 45 odsto do 2035. i 69 odsto do 2040. godine, u odnosu na 2025. godinu.
Međutim, trenutne ambicije država nisu dovoljne – čak i kada bi države u potpunosti sprovele postojeće nacionalne klimatske planove, svijet bi i dalje bio na putu zagrijavanja od oko 2,6 stepeni do kraja vijeka, navedeno je u pomenutom izvještaju UNEP-a. Zbog toga je neophodno dodatno ubrzati smanjenje emisija i obezbijediti dosljedno sprovođenje klimatskih politika.
